En dat er andere belangstellende zijn, merken we dagelijks aan de lading tweets, sms’jes en andere commentaren. Zo meldde de oom van Seline (over haar later meer) dat mannen helemaal niet gelijk de holenmensen zijn. In het kader van de spreuk: “Iedereen heeft recht op een mening, behalve leerlingen”geven wij Seline geen mogelijkheid meer tot reageren.
En ja, geliefde lezer, u was in paniek, er ontstond een gevoel van ontwenning, de donderdag was een andere dag dan anders: ER WAS GEEN DAGVERSLAG OP DE BLOG! Dat klopt! Brig maakte kennis met de “Mental Breakdown”. Daardoor hield de Brigleiding zich meer bezig met het ronddelen van tissues dan met de ‘Core Business’ nl. het volschrijven van de weblog en het monteren van leuk filmpjes….. Maar in tijden van Mental Breakdown leer je je groep kennen. En oioioi…. Wat was de groep goeeeeeeeeedddddd! Wat een karakter, wat een incasseringsvermogen, wat een ruggengraat, wat een veerkracht! En daarin, dat zullen we eerlijk bekennen, de Brigade was hierin ten voorbeeld voor de leiding….. voelde het een aantal seconden. Vandaar dus het dagverslag vanuit de BrigBus, op weg naar Trummelbach, Grindelwald, Basel, Karlsruhe en Veenendaal (maar daarover morgen meer).
Het was wat gisterenavond. De ene helft der Brigade hield zich onder leiding van oma Iloon bezig met een avondje welbestede wellness. De andere helft verpoosde zich op het sportveld met een aan waanzin grenzend spelletje. Men neme twee frisbees, twee volleyballen en een voetbal. Vervolgens worden die objecten zo hard mogelijk, zonder aanziens des persoons, naar de deelnemers gegooid of geschoten. Voeg daarbij de invallende duisternis en de aanwezigheid van een sloot en succes is verzekerd. Voornaamste slachtoffer was Daniël van der Velden , die stoïcijns reageerde toen de frisbee met een akelige precisie op de adamsappel terecht kwam. Daarna schoot Annelieke de Bie (wie kent haar niet) de bal van 78 centmeter vol op het oog van BBB. Jammer, maar dat betekende wel Annelieke niet meer mocht deelnemen aan de rest der activiteiten….. jaja, de Brigleiding kan onverbiddelijk hard zijn.
Toch mocht zij even uit haar cel om Seline Kastelein te begeleiden naar het ziekenhuis van Visp. Geliefde lezer, dat leverde heel wat consternatie op. Tijdens het douchen bemerkte Seline dat haar achillespees toch echt andere dingen deed dan waarvoor hij bedoeld is. Na het nachtelijke ziekenhuisbezoek werd haar te kennen gegeven dat ze er niet op mag steunen. De wijze Pal heeft net een kolossale voorraad drugs uit de Pharmacie van Visp meegenomen. Een hoeveelheid die de hele BrigBrigade binnen twee uur plat zou kunnen leggen , maar die toch echt alleen voor de nuchter reagerende Heldin bestemd is. Toch moet zij vanmiddag gewoon de tocht bij Pfingststegg volbrengen. Jaja, de Brigleiding kan onverbiddelijk hard zijn. Vooralsnog ligt zij gelijk een prinses op de eerste bank, vertroeteld en wel.
En de dag begon gisteren zo goed: om 1015 stond de Brigade al in Zermatt, anderhalf uur later op 2939 meter op Torckener Steg om de Matterhorn te bewonderen. Een prachtige wandeling terug met een machtig mooi mystiek meditatief moment in een klein kapelletje in het Zermatter veld, afgesloten met een machtig klinkend Machtig God, Sterke Rots, bracht ons uiteindelijk in Täsch. Voor deze dag geldt zeker: Gelukkig hebben we de foto’s nog. Maar goed die heeft u al massaal bekeken.
Om thans over te gaan tot de min of meer vaste rubrieken.
Snapt Nap ‘t? (wordt eenmalig vervangen door Zo es ‘t)
Zittend in het kapelletje kwam Zoest erachter dat het een RKKapel was: de vraag was onthutsend: ,,Hebben ze hier dan ook van die tosti’s?” Neen, zo es ’t niet!
Darmrampjes Het wordt een eentonig verhaal. Er werd weer goed gegeten. Dat was niet echt lastig, want er werd patat met schnitzel opgediend. En dan spreek je al snel over een dekkingsgraad van een procentje of 86. En toen viel ons eigenlijk pas de eetlust van Hendrik Cornelisse op. Deze mannelijke akela stopte, welhaast onopgemerkt, enorme hoeveelheden naar binnen. Het toetje: ijstrio, gelardeerd met Nesquick-chocopoeder…. Het was goed!
Held: Omgedoopt tot Helden. We hebben er nogal wat: Britte die op 2939 meter even op de koud grond beland, twaalf minuten lang opgelapt moet worden en vervolgens de tweede etappe van Zermatt naar Täsch gewoon uitmarcheert. Maar ook hulde aan AnneRuth (respect) en Cornelia (een overdaad aan blaren) liepen zonder klagen. En dat is het sterke punt van deze brigade: er wordt niet geklaagd….. heerlijk!. Verder nog een heldenrol voor Heroïsche Hendrik die Britte opving toen zij ter aarde stortte. Ook nog een nominatie voor Bas ten Ham die na een pijnlijk schot tussen de benen, negen minuten naar adem hapte, zes minuten nodig had om op te staan en vervolgens weer meebalde.
Asje maar mooi weer hebt Dat is een gemakkelijke. Asje voorspelde mooi weer…….en we hebben mooi weer. Een graadje of 25 staat er op de planning. We hebben geen idee hoe het weer in Nederland is……hahaha!
Opmerking van de dag: Daniel van de Velden, na de aanvaring met de frisbee waarschijnlijk: ,,He, Willemijn, word je ook bruin van de maan?”
Opmerkelijk: Maarten die ondanks zijn lengte geen enkele maal over de folie heenkeek bij de damesslaapzaal. En dat terwijl hij de enige (2.02 meter, afgerond naar boven) in de gansche brigade is die dat zou kunnen. Hulde!
Woord van de week: WIFI. Gek werd de leiding ervan….. maar de leiding is er nu ook afhankelijk van. Ook de rest van de Brigade is inmiddels 3.0, dus daar werd steeds maar weer over gesproken en geklaagd (drie punten in het hotel). We hopen zo op een snelle stop bij een benzinestation met WIFI zodat u dit snel zult lezen.
We stoppen. We naderen Bern…… we gaan verder, de leerlingen zijn nog steeds welgemoed. We melden ons zaterdag voor het eindverslag.
Schallend groetend,
Asje Palland, Jurgen van Klingeren, Pieter Zuidema, Bert Admiraal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten